Heenreis, Camino Frances 2016

Written By wandelcentrum

On 31 augustus 2016
"

Read more

Drunen Eindhoven Barcelona Pamplona

10

MEI, 2016

Auto
Vliegtuig
HSL trein

Ver en snel reizen is niks voor mij.
Als we reizen, zoals aan het begin van onze wandelreis, heb ik altijd het idee dat mijn engelbewaarder me niet bij kan houden.
Ik voel me dan alleen en ben extra op mijn hoede.

Voor Corry ligt dat anders, ze geniet van de nieuwe dingen onderweg, ze geniet van het feit dat ze kan uitrusten van de stress van alles op tijd klaar hebben.
Wij gaan thuis nooit weg zonder dat het huis is schoongemaakt en de tuin helemaal van onkruid is ontdaan.
Meestal is Corry daar heel intensief mee bezig, deze keer nog extra.
Omdat ik ziek was kon ik nog minder doen dan we gewend zijn.
We stellen onze prioriteiten anders, en dat geeft in de voorbereiding veel verschil.

Trainen met de rugzak hebben we twee keer gedaan.

Foto op dijk langs Afwateringskanaal, tussen Duinweg en Torenstraat.

De voorbereiding was slecht. Na een jaar vol hoogtepunten en stressvolle dieptepunten ben ik zwak, ziek en misselijk aan 2016 begonnen. De hele winter gesukkeld.

Het plan om naar Santiago de Compostella te gaan werd ook doorgezet omdat we ons er van bewust waren dat we iets speciaals moesten doen om verandering af te dwingen.
Net toen we aan het trainen waren kreeg ik longontsteking, Pas drie dagen voor het geplande vertrek kreeg ik groen licht van onze huisarts.
Op 10 mei begon een reis van ruim 700 kilometer, toen begon de zoektocht naar rust, ontspanning en gezondheid.

“Op verschillende momenten in mijn leven heeft bewegen, heeft wandelen, mij geholpen mijn balans terug te vinden”

Mensen die naar Santiago lopen hebben meestal meer dan een geografisch doel.
Ze gaan pelgrimeren om zeer uiteenlopende redenen. Veelal om gebeurtenissen te verwerken of nieuwe richting te vinden.

Ons belangrijkste punt was dat wij in dankbaarheid van elkaar en van een intense belevenis wilden genieten als cadeau aan elkaar bij onze Gouden Bruiloft.

Pas getrouwd, 1966.

Foto uit vervlogen tijden, mag niet ontbreken.

We hebben samen natuurlijk al wel het een en ander gewandeld en gedaan.
Uitdagende projecten te over. Meestal hebben we bij deze projecten mensen uitgedaagd mee te doen of iets georganiseerd waar anderen aan mee konden doen.

Het was van het begin aan duidelijk dat wij de wandeling naar Santiago de Compostella samen wilden doen.
Alle verzoeken om mee te mogen of met ons te mogen oplopen hebben we afgewezen.

Deze weken moesten voor ons samen zijn.

Twintig jaar geleden was het mijn droom om eens naar Santiago te fietsen. Vijftien jaar geleden had ik het al georganiseerd ook.
Die reis is afgeblazen omdat mijn eerste kleinzoon zich aandiende.
Later is het er nooit meer van gekomen.

Geboren in een bedevaartplaats heeft pelgrimeren me nooit losgelaten, altijd heb ik aandacht gehad voor bedevaarten en bedevaartplaatsen.
Nu kwam deze wandelreis op ons pad en om de redenen, die ik bovenomschreven heb, zijn we 2016 samen op pad gegaan.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *